Ο θρυλικός βιολιστής Νικολό Παγκανίνι θεωρούνταν τόσο ταλαντούχος, που πολλοί πίστευαν ότι είχε κάνει συμφωνία με τον Διάβολο.

Ο Νικολό Παγκανίνι (1782-1840) υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της μουσικής ιστορίας. Σύμφωνα με σύγχρονες ιατρικές μελέτες, όπως αυτή του Dr. Myron Schoenfeld που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA το 1978, η εξωπραγματική του δεξιοτεχνία πιθανώς οφειλόταν σε γενετικές διαταραχές. Εικάζεται ότι έπασχε από το σύνδρομο Marfan ή το σύνδρομο Ehlers-Danlos, τα οποία προκαλούν υπερβολική ελαστικότητα των συνδέσμων και ασυνήθιστα μακριά άκρα.Αυτά τα χαρακτηριστικά του επέτρεπαν να εκτελεί ανοίγματα στο βιολί που ήταν ανατομικά αδύνατα για άλλους μουσικούς της εποχής του. Για παράδειγμα, μπορούσε να παίξει τρεις οκτάβες σε τέσσερις χορδές με μια κίνηση του χεριού, κάτι που παραμένει πρόκληση ακόμα και για σύγχρονους βιρτουόζους. Η ταχύτητά του ήταν τόσο μεγάλη που ορισμένοι θεατές ισχυρίζονταν ότι έβλεπαν τον Διάβολο να τον βοηθάει πάνω στη σκηνή.Ο Παγκανίνι εκμεταλλεύτηκε έξυπνα αυτές τις φήμες για λόγους μάρκετινγκ, υιοθετώντας μια σκοτεινή και μυστηριώδη δημόσια εικόνα. Μετά τον θάνατό του στη Νίκαια το 1840, ο Επίσκοπος της πόλης αρνήθηκε την ταφή του λόγω της φήμης του περί σατανισμού. Το σώμα του παρέμεινε άταφο για χρόνια σε διάφορες προσωρινές τοποθεσίες, μέχρι που ο γιος του κατάφερε τελικά να εξασφαλίσει την ταφή του στην Πάρμα το 1876, μετά από παρέμβαση του Πάπα.