Ορισμένες χελώνες επιβιώνουν τον χειμώνα κάτω από τον πάγο «αναπνέοντας» από τα οπίσθιά τους.

Η διαδικασία αυτή ονομάζεται κλοακική αναπνοή και παρατηρείται κυρίως σε είδη όπως η χελώνα Chrysemys picta στη Βόρεια Αμερική. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι χελώνες αυτές βυθίζονται σε νερό με θερμοκρασία κοντά στους 0 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτές τις συνθήκες, ο μεταβολισμός τους επιβραδύνεται τόσο πολύ που η καρδιά τους μπορεί να χτυπά μόνο μία φορά κάθε λίγα λεπτά.Η αμάρα λειτουργεί ως πολυλειτουργικό άνοιγμα για την απέκκριση και την αναπαραγωγή, αλλά διαθέτει επίσης δύο σάκους που ονομάζονται bursa. Αυτοί οι σάκοι είναι επενδυμένοι με πολυάριθμα τριχοειδή αγγεία που επιτρέπουν τη διάχυση του οξυγόνου από το νερό απευθείας στο αίμα. Αυτή η μέθοδος είναι εξαιρετικά αποδοτική σε κρύο νερό, καθώς το παγωμένο νερό συγκρατεί περισσότερο διαλυμένο οξυγόνο από το ζεστό.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο έχουν μελετήσει πώς αυτά τα ερπετά διαχειρίζονται τη συσσώρευση γαλακτικού οξέος στους ιστούς τους λόγω της χαμηλής παροχής οξυγόνου. Οι χελώνες χρησιμοποιούν το ασβέστιο από το καβούκι τους για να εξουδετερώσουν τα οξέα, μια διαδικασία που αποτρέπει τον θάνατο από οξέωση. Αυτή η βιολογική προσαρμογή τους επιτρέπει να παραμένουν κάτω από τον πάγο για έως και 100 ημέρες χωρίς πρόσβαση σε ατμοσφαιρικό αέρα.