Η εκκοκκιστική μηχανή βάμβακος πυροδότησε τη Βιομηχανική Επανάσταση, δημιουργώντας την πρώτη παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Η εκκοκκιστική μηχανή (cotton gin) κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Eli Whitney το 1794. Πριν από αυτή την εφεύρεση, ο διαχωρισμός των ινών του βαμβακιού από τους σπόρους γινόταν με το χέρι, μια διαδικασία εξαιρετικά αργή και δαπανηρή. Η μηχανή αύξησε την παραγωγικότητα κατά 50 φορές μέσα σε μία ημέρα, μετατρέποντας το βαμβάκι στην πιο κερδοφόρα καλλιέργεια του κόσμου.Η επίδραση στη Βρετανία ήταν άμεση και καταλυτική. Οι εισαγωγές ακατέργαστου βαμβακιού στο Λάνκασιρ εκτοξεύτηκαν από 11 εκατομμύρια λίβρες το 1784 σε 588 εκατομμύρια λίβρες το 1850. Αυτή η τεράστια ροή πρώτων υλών τροφοδότησε τους ατμοκίνητους αργαλειούς της Βιομηχανικής Επανάστασης, καθιστώντας τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα το 50% των συνολικών βρετανικών εξαγωγών.Η οικονομική αυτή εξάρτηση δημιούργησε έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ του αμερικανικού Νότου και του Λίβερπουλ, το οποίο έγινε το κύριο λιμάνι υποδοχής. Οι βρετανικές τράπεζες, όπως η Baring Brothers, παρείχαν την απαραίτητη πίστωση για την επέκταση των φυτειών. Παράλληλα, η ανάγκη για ταχύτερη μεταφορά του βαμβακιού οδήγησε στην κατασκευή του πρώτου σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου μεταξύ Λίβερπουλ και Μάντσεστερ το 1830.