Τη δεκαετία του 1920, η γερμανική οδοντόκρεμα Doramad διαφημιζόταν ως ραδιενεργή για «αστραφτερά» λευκά δόντια.

Η οδοντόκρεμα Doramad Radioactive (Doramad Radioaktive Zahncreme) κατασκευαζόταν από την εταιρεία Auergesellschaft στο Βερολίνο, η οποία ιδρύθηκε από τον Carl Auer von Welsbach. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, η ραδιενέργεια θεωρούνταν η απόλυτη πηγή ενέργειας και υγείας, οδηγώντας σε μια παραλογη εμπορική εκμετάλλευση. Το κύριο συστατικό της ήταν το θόριο-232, το οποίο προερχόταν από την επεξεργασία άμμου μοναζίτη για την παραγωγή μανδυών φωτισμού αερίου.Η διαφήμιση στο πίσω μέρος του σωληναρίου υποστήριζε ότι οι ραδιενεργές ακτίνες έκαναν μασάζ στα ούλα και κατέστρεφαν τα μικρόβια με τρόπο που καμία άλλη ουσία δεν μπορούσε. Η εταιρεία Auergesellschaft προωθούσε το προϊόν ως επιστημονικό επίτευγμα που χάριζε λευκότητα μέσω της «βιολογικής επίδρασης» της ακτινοβολίας. Παρόλο που η ποσότητα θορίου ήταν σχετικά μικρή, η μακροχρόνια έκθεση σε ραδιενεργά στοιχεία μέσω της στοματικής οδού εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, όπως καρκίνο των οστών και της γνάθου.Η τάση αυτή άρχισε να φθίνει μετά το 1932, όταν ο διάσημος Αμερικανός βιομήχανος Eben Byers πέθανε από δηλητηρίαση από ράδιο μετά την κατανάλωση του τονωτικού Radithor. Η περίπτωση του Byers προκάλεσε παγκόσμιο σοκ και οδήγησε στην αυστηροποίηση των κανονισμών για τα ραδιενεργά προϊόντα. Σήμερα, η οδοντόκρεμα Doramad αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της «ραδιενεργής μανίας» που κυριάρχησε στην αγορά πριν από την πλήρη κατανόηση της πυρηνικής φυσικής.