Στην Αμερική του 18ου αιώνα, τα πορτοκάλια ήταν τόσο σπάνια που αποτελούσαν το απόλυτο χριστουγεννιάτικο δώρο.

Η παράδοση του πορτοκαλιού στις χριστουγεννιάτικες κάλτσες έχει τις ρίζες της στον 18ο και 19ο αιώνα, όταν τα εσπεριδοειδή ήταν εξαιρετικά ακριβά στις βόρειες πολιτείες της Αμερικής. Τα φρούτα εισάγονταν κυρίως από τις Δυτικές Ινδίες και την Ισπανία, ταξιδεύοντας για εβδομάδες σε ιστιοφόρα πλοία. Λόγω της έλλειψης συντήρησης, τα περισσότερα σάπιζαν πριν φτάσουν στον προορισμό τους, εκτοξεύοντας την τιμή όσων επιβίωναν.Η εμφάνιση των σιδηροδρομικών γραμμών της Southern Pacific Railroad τη δεκαετία του 1880 άλλαξε τα δεδομένα. Η εφεύρεση των αεριζόμενων βαγονιών-ψυγείων επέτρεψε τη μαζική μεταφορά φρούτων από τη Φλόριντα και την Καλιφόρνια προς τις μεγάλες πόλεις του Βορρά. Πριν από αυτή την τεχνολογική επανάσταση, ένα πορτοκάλι συμβόλιζε τον ήλιο και την ελπίδα μέσα στον βαρύ χειμώνα.Ιστορικά, η παράδοση συνδέεται επίσης με τον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος σύμφωνα με τον θρύλο πέταξε τρεις σφαίρες χρυσού στις κάλτσες τριών φτωχών κοριτσιών. Τα πορτοκάλια έγιναν το βρώσιμο υποκατάστατο αυτού του χρυσού για τις οικογένειες της μεσαίας τάξης. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης το 1929, το πορτοκάλι παρέμεινε το μοναδικό δώρο που μπορούσαν να προσφέρουν πολλοί γονείς, διατηρώντας τη συναισθηματική του αξία μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα.