Το 1654, 30 άλογα απέτυχαν να χωρίσουν δύο χάλκινα ημισφαίρια που συγκρατούνταν μόνο από το κενό αέρος.

Το πείραμα πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαΐου 1654 στο Ρέγκενσμπουργκ της Γερμανίας ενώπιον του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Γ'. Ο Ότο φον Γκέρικε, δήμαρχος του Μαγδεβούργου και φυσικός, χρησιμοποίησε δύο χάλκινα ημισφαίρια διαμέτρου περίπου 50 εκατοστών. Αφού εφάρμοσε δερμάτινο δακτύλιο εμβαπτισμένο σε κερί και τερεβινθίνη για στεγανοποίηση, χρησιμοποίησε την αντλία κενού που ο ίδιος είχε εφεύρει το 1650.Η δύναμη που κρατούσε τα ημισφαίρια ενωμένα δεν προερχόταν από κάποια εσωτερική έλξη, αλλά από το βάρος της στήλης του αέρα πάνω από αυτά. Στην επιφάνεια της θάλασσας, η ατμοσφαιρική πίεση είναι περίπου 101,3 kPa, δηλαδή περίπου 1 κιλό ανά τετραγωνικό εκατοστό. Για ημισφαίρια αυτής της διαμέτρου, η συνολική δύναμη που τα πίεζε υπολογίζεται σε περίπου 20.000 Νιούτον, βάρος ισοδύναμο με δύο τόνους.Ο Γκέρικε επανέλαβε το πείραμα το 1656 στο Μαγδεβούργο χρησιμοποιώντας 16 άλογα και αργότερα στο Βερολίνο το 1663 με 24 άλογα. Τα αποτελέσματα κατέρριψαν την αριστοτελική θεωρία του «horror vacui» ή «φόβου του κενού», αποδεικνύοντας ότι το κενό μπορεί να υπάρξει. Η εργασία του δημοσιεύτηκε το 1672 στο έργο «Experimenta Nova Magdeburgica», το οποίο έθεσε τις βάσεις για τη μελέτη της πνευματικής και της θερμοδυναμικής.