Οι κολοκυθιές παράγουν ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά άνθη στο ίδιο φυτό και χρειάζονται τις μέλισσες για να καρποφορήσουν.

Η κολοκυθιά ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae) και παρουσιάζει το φαινόμενο της μονοικίας. Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, τα αρσενικά άνθη εμφανίζονται συνήθως 5 με 10 ημέρες πριν από τα θηλυκά για να προσελκύσουν τους επικονιαστές στην περιοχή. Τα θηλυκά άνθη παραμένουν ανοιχτά μόνο για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια του πρωινού, γεγονός που καθιστά το χρονικό παράθυρο για τη γονιμοποίηση εξαιρετικά περιορισμένο.Η διαδικασία βασίζεται σε έντομα όπως η μέλισσα (Apis mellifera) και οι μοναχικές μέλισσες του γένους Peponapis, οι οποίες είναι εξειδικευμένες στην επικονίαση κολοκυνθοειδών. Έρευνες δείχνουν ότι ένα θηλυκό άνθος χρειάζεται κατά μέσο όρο 8 έως 12 επισκέψεις μελισσών για να εξασφαλιστεί η πλήρης γονιμοποίηση και η ανάπτυξη ενός υγιούς καρπού. Αν η μεταφορά γύρης είναι ανεπαρκής, το φυτό αποβάλλει τον καρπό μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται άμβλωση καρπού.Ιστορικά, η καλλιέργεια της κολοκύθας χρονολογείται από το 7000 π.Χ. στο Μεξικό, όπου οι αρχαίοι λαοί παρατήρησαν την ανάγκη για την παρουσία εντόμων. Στη σύγχρονη γεωργία, η μείωση των πληθυσμών των μελισσών αποτελεί σοβαρή απειλή για την παραγωγή κολοκυθιού, οδηγώντας πολλούς αγρότες στη χρήση χειροκίνητης επικονίασης. Αυτή η βιολογική στρατηγική των ξεχωριστών ανθών εξασφαλίζει τη σταυρογονιμοποίηση, η οποία ενισχύει τη γενετική ανθεκτικότητα του είδους απέναντι σε ασθένειες.