Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, η κυβέρνηση αντικατέστησε το παραδοσιακό ημερολόγιο με ένα νέο σύστημα για να εξαλείψει κάθε θρησκευτική επιρροή.

Το Γαλλικό Δημοκρατικό Ημερολόγιο σχεδιάστηκε από μια επιτροπή υπό τον πολιτικό Gilbert Romme και τον μαθηματικό Gaspard Monge, με τη βοήθεια του ποιητή Fabre d'Églantine. Τέθηκε σε ισχύ στις 24 Οκτωβρίου 1793, αλλά η αφετηρία του ορίστηκε αναδρομικά στις 22 Σεπτεμβρίου 1792, την ημέρα ανακήρυξης της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Στόχος ήταν η πλήρης αποχριστιανοποίηση της κοινωνίας και η εισαγωγή του δεκαδικού συστήματος στη μέτρηση του χρόνου.Κάθε έτος χωριζόταν σε 12 μήνες των 30 ημερών, ενώ στο τέλος προστίθεντο πέντε ή έξι συμπληρωματικές ημέρες, γνωστές ως «Sans-culottides», για να συμβαδίζει το έτος με τον ηλιακό κύκλο. Η κατάργηση της Κυριακής ως ημέρας ανάπαυσης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους εργαζόμενους, καθώς πλέον είχαν ρεπό κάθε δέκα ημέρες αντί για επτά. Επιπλέον, η Γαλλία επιχείρησε να εισαγάγει και τη δεκαδική ώρα, όπου η ημέρα χωριζόταν σε 10 ώρες, κάθε ώρα σε 100 λεπτά και κάθε λεπτό σε 100 δευτερόλεπτα.Η πολυπλοκότητα του συστήματος και η απομόνωση της Γαλλίας από την υπόλοιπη Ευρώπη, που χρησιμοποιούσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, οδήγησαν στην αποτυχία του πειράματος. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1794, η κυβέρνηση σταμάτησε να πληρώνει μισθούς στον κλήρο, ενισχύοντας τον κοσμικό χαρακτήρα του ημερολογίου. Τελικά, ο Ναπολέων Βοναπάρτης το κατήργησε επίσημα την 1η Ιανουαρίου 1806, κυρίως για να συμφιλιωθεί με την Καθολική Εκκλησία και να διευκολύνει τις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις.