Κατά τη διάρκεια ενός μαραθωνίου, η θερμοκρασία του σώματος ενός δρομέα μπορεί να φτάσει τους 40,5°C.

Η θερμορύθμιση κατά την άσκηση αντοχής αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα της ανθρώπινης φυσιολογίας. Μελέτες από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιατρικής (ACSM) δείχνουν ότι η μεταβολική παραγωγή θερμότητας κατά το τρέξιμο μπορεί να είναι 15 έως 20 φορές μεγαλύτερη από τον ρυθμό ηρεμίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η μηχανική απόδοση του ανθρώπινου σώματος είναι μόνο 20% με 25%, που σημαίνει ότι το υπόλοιπο 75% με 80% της ενέργειας απελευθερώνεται ως θερμική ενέργεια.Σε έναν μαραθώνιο 42,195 χιλιομέτρων, η εσωτερική θερμοκρασία (core temperature) συχνά σταθεροποιείται μεταξύ 39°C και 40°C, αλλά σε θερμά κλίματα μπορεί να αγγίξει τους 40,5°C ή και παραπάνω. Μια ιστορική μελέτη του 1970 από τους Pugh και συνεργάτες σε δρομείς μαραθωνίου διαπίστωσε ότι οι θερμοκρασίες του ορθού μετά τον αγώνα κυμαίνονταν συχνά πάνω από τους 40°C χωρίς να παρουσιάζονται συμπτώματα θερμοπληξίας. Αυτό οφείλεται στην ικανότητα του σώματος να προσαρμόζεται μέσω της εξάτμισης του ιδρώτα, η οποία είναι ο κύριος μηχανισμός απώλειας θερμότητας.Ο εγκέφαλος, και συγκεκριμένα ο υποθάλαμος, λειτουργεί ως θερμοστάτης που ενεργοποιεί την αγγειοδιαστολή στα αιμοφόρα αγγεία του δέρματος. Αν η εξάτμιση του ιδρώτα παρεμποδιστεί από υψηλή υγρασία, η θερμοκρασία μπορεί να ανέβει σε επίπεδα που προκαλούν θερμική εξάντληση. Η ικανότητα των αθλητών να αντέχουν τέτοιες θερμοκρασίες ονομάζεται θερμικός εγκλιματισμός και απαιτεί συνήθως 10 έως 14 ημέρες προπόνησης σε θερμό περιβάλλον για να αναπτυχθεί πλήρως.