Μια μόνο σταγόνα δηλητηρίου της μαύρης χήρας μπορεί να εξοντώσει 2.000 ποντίκια.

Το δηλητήριο της μαύρης χήρας (γένος Latrodectus) περιέχει μια ομάδα πρωτεϊνών που ονομάζονται λατροτοξίνες, με κυριότερη την άλφα-λατροτοξίνη. Αυτή η ουσία στοχεύει αποκλειστικά τα νευρικά κύτταρα και προκαλεί μαζική απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, όπως η ακετυλοχολίνη και η ντοπαμίνη. Η διαδικασία αυτή οδηγεί σε μια κατάσταση που ονομάζεται λατροδεκτισμός, η οποία προκαλεί έντονο πόνο και μυϊκή ακαμψία.Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά όπως το Journal of Biological Chemistry, η άλφα-λατροτοξίνη είναι 15 φορές ισχυρότερη από το δηλητήριο του κροταλία. Παρά την τρομακτική τοξικότητά του, η ποσότητα που εγχέει η αράχνη σε έναν άνθρωπο είναι εξαιρετικά μικρή, περίπου 0,02 έως 0,03 χιλιοστόγραμμα. Αυτός είναι ο λόγος που το ποσοστό θνησιμότητας στους ανθρώπους παραμένει κάτω από 1% παγκοσμίως.Ιστορικά, το πρώτο αντίδοτο αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930, μειώνοντας δραστικά τους θανάτους. Σύγχρονες έρευνες από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία εστιάζουν στη χρήση των πεπτιδίων του δηλητηρίου για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου. Αυτά τα πεπτίδια μπορούν να μπλοκάρουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο χωρίς να επηρεάζουν το κέντρο της ανταμοιβής, αποφεύγοντας έτσι τον εθισμό που προκαλούν τα οπιοειδή.