Όταν ένας κεραυνός χτυπά την άμμο, μπορεί να τη μετατρέψει ακαριαία σε γυάλινους σωλήνες που ονομάζονται φουλγουρίτες.

Οι φουλγουρίτες αποτελούν ένα από τα πιο εντυπωσιακά γεωλογικά φαινόμενα και σχηματίζονται όταν η ηλεκτρική εκκένωση ενός κεραυνού διοχετεύεται σε εδάφη πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου (χαλαζία). Η άμμος λιώνει περίπου στους 1.700°C, αλλά η ενέργεια του κεραυνού ξεπερνά κατά πολύ αυτό το όριο, προκαλώντας την ταχύτατη τήξη και την επακόλουθη ψύξη της άμμου σε άμορφη υαλώδη κατάσταση.Το όνομά τους προέρχεται από τη λατινική λέξη «fulgur» που σημαίνει κεραυνός. Αν και συνήθως έχουν διάμετρο λίγων εκατοστών, το μήκος τους μπορεί να επεκταθεί σε αρκετά μέτρα κάτω από την επιφάνεια, καταγράφοντας την ακριβή διαδρομή του ηλεκτρισμού μέσα στο έδαφος. Το 1996, ένας φουλγουρίτης που βρέθηκε στη Φλόριντα των ΗΠΑ είχε μήκος πάνω από 5 μέτρα, αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα δείγματα που έχουν καταγραφεί ποτέ.Η μελέτη των φουλγουριτών παρέχει πολύτιμα στοιχεία στους παλαιοκλιματολόγους για την ιστορία των καταιγίδων σε συγκεκριμένες περιοχές. Επειδή το γυαλί αυτό είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στη διάβρωση, μπορεί να διατηρηθεί στο έδαφος για εκατομμύρια χρόνια. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα έχουν χρησιμοποιήσει αυτά τα ευρήματα για να ανασυνθέσουν τα καιρικά πρότυπα της αρχαιότητας, αποδεικνύοντας ότι η συχνότητα των κεραυνών συνδέεται άμεσα με τις κλιματικές αλλαγές.Εκτός από την άμμο, φουλγουρίτες μπορούν να σχηματιστούν και σε συμπαγή βράχο, αν και είναι πιο σπάνιοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θερμότητα δημιουργεί μια λεπτή γυάλινη επίστρωση στην επιφάνεια της πέτρας. Η χημική τους σύσταση εξαρτάται από το έδαφος, αλλά η παρουσία φυσαλίδων αέρα στο εσωτερικό τους είναι κοινό χαρακτηριστικό, καθώς τα αέρια παγιδεύονται κατά την ακαριαία ψύξη του λιωμένου υλικού.