Οι μαγνήτες χάνουν οριστικά τις ιδιότητές τους αν θερμανθούν πάνω από μια συγκεκριμένη θερμοκρασία που ονομάζεται Σημείο Κιουρί.

Το Σημείο Κιουρί πήρε το όνομά του από τον Γάλλο φυσικό Πιερ Κιουρί, ο οποίος το 1895 απέδειξε ότι οι μαγνητικές ιδιότητες ενός υλικού αλλάζουν σε μια κρίσιμη θερμοκρασία. Στα σιδηρομαγνητικά υλικά, τα ατομικά μαγνητικά πεδία είναι ευθυγραμμισμένα προς την ίδια κατεύθυνση. Όταν η θερμότητα αυξάνεται, η κινητική ενέργεια των ατόμων γίνεται τόσο έντονη που ανατρέπει αυτή την τάξη, μετατρέποντας το υλικό σε παραμαγνητικό.Στην περίπτωση της Γης, ο εσωτερικός πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο σε θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 5.400°C. Αυτό το νούμερο είναι σχεδόν επταπλάσιο από το Σημείο Κιουρί του σιδήρου, το οποίο είναι ακριβώς 770°C ή 1.058 Kelvin. Αν ο πυρήνας βασιζόταν στον μόνιμο μαγνητισμό, η Γη δεν θα είχε μαγνητικό πεδίο για να μας προστατεύει από την ηλιακή ακτινοβολία.Η λύση σε αυτό το παράδοξο δόθηκε μέσω της θεωρίας του γεωδυναμό, την οποία πρότεινε ο Γουόλτερ Έλσασσερ τη δεκαετία του 1940. Το μαγνητικό πεδίο δημιουργείται από τη μεταφορά θερμότητας και την περιστροφή της Γης, που προκαλούν ηλεκτρικά ρεύματα μέσα στον ρευστό εξωτερικό πυρήνα. Αυτή η διαδικασία μετατρέπει τη μηχανική ενέργεια σε μαγνητική, διατηρώντας το πεδίο ζωντανό παρά τις ακραίες θερμοκρασίες.