Σχεδόν κάθε μεγάλος γαλαξίας κρύβει στο κέντρο του μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που λειτουργεί ως πανίσχυρη κοσμική μηχανή.

Η ύπαρξη υπερμεγεθών μαύρων τρυπών επιβεβαιώθηκε μέσω δεκαετιών παρατηρήσεων από θεσμούς όπως η NASA και το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO). Ο Τοξότης Α*, που βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας, μελετήθηκε εκτενώς από τους Reinhard Genzel και Andrea Ghez, οι οποίοι μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής το 2020 για την ανακάλυψη ενός συμπαγούς αντικειμένου τεράστιας μάζας στον γαλαξιακό πυρήνα.Η μάζα αυτών των αντικειμένων κυμαίνεται από εκατομμύρια έως δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου. Για παράδειγμα, η μαύρη τρύπα στον γαλαξία M87, που φωτογραφήθηκε από το Event Horizon Telescope το 2019, έχει μάζα 6,5 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες. Η διαδικασία συσσώρευσης ύλης γύρω από αυτές τις τρύπες δημιουργεί έναν δίσκο προσαύξησης που εκπέμπει τεράστιες ποσότητες ακτινοβολίας, καθιστώντας τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες (AGN) τα πιο φωτεινά αντικείμενα στο σύμπαν.Οι πίδακες πλάσματος που εκτοξεύονται από τους πόλους αυτών των μαύρων τρυπών ταξιδεύουν με ταχύτητες κοντά σε αυτή του φωτός. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως «ανάδραση», θερμαίνει το διαγαλαξιακό αέριο και εμποδίζει την ψύξη του, η οποία είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό νέων άστρων. Με αυτόν τον τρόπο, οι μαύρες τρύπες λειτουργούν ως θερμοστάτες που ελέγχουν το μέγεθος και τη φωτεινότητα του γαλαξία τους σε βάθος δισεκατομμυρίων ετών.