Οι καμήλες έχουν οβάλ ερυθρά αιμοσφαίρια που επιτρέπουν τη ροή του αίματος ακόμα και σε κατάσταση σοβαρής αφυδάτωσης.

Η μοναδική μορφολογία των ερυθροκυττάρων της καμήλας (Camelus dromedarius) αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα εξελικτικής προσαρμογής. Ενώ τα περισσότερα θηλαστικά διαθέτουν αμφίκοιλα στρογγυλά αιμοσφαίρια, οι καμήλες έχουν ελλειψοειδή κύτταρα που στερούνται πυρήνα. Αυτό το σχήμα προσανατολίζεται παράλληλα προς τη ροή του αίματος, μειώνοντας την αντίσταση στα τριχοειδή αγγεία.Σε συνθήκες ακραίας ζέστης όπου η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40 βαθμούς Κελσίου, μια καμήλα μπορεί να χάσει έως και το 25% του βάρους της σε νερό. Στον άνθρωπο, μια απώλεια άνω του 12% είναι συνήθως θανατηφόρα λόγω καρδιακής ανακοπής από το παχύρρευστο αίμα. Ωστόσο, τα οβάλ κύτταρα της καμήλας συνεχίζουν να κυκλοφορούν απρόσκοπτα παρά την αυξημένη ιξώδη ιδιότητα του πλάσματος.Ένα άλλο κρίσιμο χαρακτηριστικό είναι η αντοχή τους στην οσμωτική πίεση. Όταν μια διψασμένη καμήλα βρει νερό, μπορεί να καταναλώσει πάνω από 100 λίτρα σε μόλις 10 λεπτά. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια των άλλων ζώων θα έσπαγαν από την απότομη εισροή νερού, αλλά της καμήλας μπορούν να επεκταθούν στο 240% του αρχικού τους μεγέθους.Μελέτες που έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά όπως το Journal of Comparative Physiology δείχνουν ότι η κυτταρική μεμβράνη αυτών των κυττάρων είναι πλούσια σε πρωτεΐνες που προσφέρουν δομική σταθερότητα. Αυτή η ιδιαιτερότητα επιτρέπει στο ζώο να επιβιώνει για εβδομάδες χωρίς νερό, διατηρώντας σταθερή την αρτηριακή του πίεση. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που καθιστά την καμήλα το απόλυτο θηλαστικό της ερήμου.