Τα κεφάλια τυριού είναι στρογγυλά ώστε να μπορούν να κυλούν εύκολα κατά τη μεταφορά τους.

Η παράδοση των κυλινδρικών κεφαλιών τυριού χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν η μεταφορά βαρέων αγαθών αποτελούσε τεράστια πρόκληση. Συγκεκριμένα, είδη όπως το Parmigiano-Reggiano ή το Gruyère παράγονταν σε μεγάλους τροχούς που μπορούσαν να ζυγίζουν από 35 έως και 50 κιλά. Το σχήμα αυτό δεν ήταν τυχαίο, καθώς επέτρεπε σε έναν μόνο εργάτη να μετακινήσει το προϊόν απλά σπρώχνοντάς το, χρησιμοποιώντας τη δύναμη της ορμής.Εκτός από τη μεταφορά, το στρογγυλό σχήμα βοηθά στην ομοιόμορφη κατανομή της πίεσης κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης. Οι γωνίες στα τετράγωνα τυριά τείνουν να στεγνώνουν πιο γρήγορα και να αναπτύσσουν ρωγμές ή μούχλα, κάτι που αποφεύγεται με τον κυκλικό σχεδιασμό. Αυτή η γεωμετρία διασφαλίζει ότι το αλάτι και η υγρασία κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλη τη μάζα του τυριού.Η ιστορική αυτή ανάγκη μετατράπηκε σε πολιτιστική κληρονομιά μέσα από έθιμα όπως το Cooper's Hill Cheese-Rolling and Wake στο Gloucestershire της Αγγλίας. Ο αγώνας αυτός καταγράφεται επίσημα από το 1826, αν και πιστεύεται ότι οι ρίζες του είναι πολύ παλαιότερες. Σε αυτό το γεγονός, ένας τροχός τυριού Double Gloucester ριπτεται από μια απότομη πλαγιά και οι συμμετέχοντες τρέχουν ξωπίσω του, φτάνοντας ταχύτητες έως και 110 χιλιόμετρα την ώρα.