Τα νεφελώματα είναι τα «κοσμικά μαιευτήρια» του σύμπαντος όπου γεννιούνται όλα τα νέα άστρα.

Τα νεφελώματα αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο, ήλιο και ιονισμένα αέρια, αποτελώντας τις βασικές μονάδες παραγωγής άστρων στο σύμπαν. Η διαδικασία ξεκινά σε περιοχές γνωστές ως Μοριακά Νέφη, όπου η πυκνότητα είναι αρκετά υψηλή ώστε να υπερνικήσει την εσωτερική πίεση. Σύμφωνα με τη NASA, το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, που απέχει περίπου 1.344 έτη φωτός, είναι ένα από τα πιο ενεργά σημεία σχηματισμού άστρων που παρατηρούμε σήμερα.Η γέννηση ενός άστρου πυροδοτείται συχνά από κρουστικά κύματα που προέρχονται από εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων (supernova). Αυτά τα κύματα προκαλούν την κατάρρευση τμημάτων του νεφελώματος σε πυκνούς κόμβους. Καθώς ένας κόμβος συστέλλεται, η βαρυτική ενέργεια μετατρέπεται σε θερμότητα, δημιουργώντας έναν πρωτοαστέρα στον πυρήνα του. Όταν η θερμοκρασία φτάσει το κρίσιμο όριο των 15 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου, ξεκινά η σύντηξη υδρογόνου σε ήλιο.Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb για να διεισδύσουν στην πυκνή σκόνη των νεφελωμάτων, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για τον σχηματισμό πλανητικών συστημάτων. Μελέτες δείχνουν ότι ο Ήλιος μας γεννήθηκε πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια σε ένα παρόμοιο περιβάλλον μαζί με εκατοντάδες άλλα «αδελφικά» άστρα. Τα στοιχεία που απελευθερώνονται στο τέλος της ζωής αυτών των άστρων εμπλουτίζουν τα νεφελώματα, επιτρέποντας τη δημιουργία νέων γενεών άστρων και πλανητών.