Οι φυσικοί κοκκινομάλληδες χρειάζονται περίπου 20% περισσότερη αναισθησία λόγω μιας συγκεκριμένης γενετικής μετάλλαξης.

Η ιδιαιτερη αυτή βιολογική απόκριση οφείλεται στο γονίδιο MC1R, το οποίο παράγει την πρωτεΐνη μελανοκορτίνη-1. Στους κοκκινομάλληδες, αυτό το γονίδιο φέρει μια μετάλλαξη που εμποδίζει την παραγωγή της σκούρας χρωστικής ευμελανίνης, οδηγώντας στην επικράτηση της φαιομελανίνης. Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Louisville το 2004 απέδειξε ότι οι κοκκινομάλλες γυναίκες χρειάζονταν 20% περισσότερη πτητική αναισθησία (σεβοφλουράνιο) για να παραμείνουν αναίσθητες. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο υποδοχέας MC1R στον εγκέφαλο αλληλεπιδρά με τις ενδορφίνες, οι οποίες είναι τα φυσικά παυσίπονα του σώματος. Επιπλέον, έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American Dental Association το 2009 έδειξε ότι οι κοκκινομάλληδες φοβούνται τον οδοντίατρο δύο φορές περισσότερο. Αυτό συμβαίνει επειδή συχνά έχουν βιώσει αποτυχημένες τοπικές αναισθησίες με λιδοκαΐνη στο παρελθόν. Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται μόνο στην αναισθησία, καθώς οι κοκκινομάλληδες εμφανίζουν διαφορετική ευαισθησία και στα οπιοειδή παυσίπονα. Συγκεκριμένα, φαίνεται να είναι πιο ευαίσθητοι στη μορφίνη, αλλά λιγότερο ευαίσθητοι σε άλλες κατηγορίες αναλγητικών.