Ο «Σύνδεσμος-Ελατήριο» στο πόδι μας επιτρέπει να τρέχουμε μεγάλες αποστάσεις αποθηκεύοντας και απελευθερώνοντας ενέργεια.

Ο πελματιαίος πτερνοσκαφοειδής σύνδεσμος συνδέει την πτέρνα με το σκαφοειδές οστό και αποτελεί τον κύριο υποστηρικτή της έσω ποδικής καμάρας. Κατά τη διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος, ο σύνδεσμος αυτός απορροφά το βάρος του σώματος και παραμορφώνεται ελαστικά, λειτουργώντας ως αποθήκη μηχανικής ενέργειας. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπως αυτές του βιολόγου Daniel Lieberman, δείχνουν ότι η ικανότητα αυτή είναι μοναδική στον άνθρωπο σε σύγκριση με τους κοντινότερους συγγενείς μας, τους χιμπατζήδες. Οι χιμπατζήδες έχουν επίπεδα πόδια που δεν μπορούν να αποθηκεύσουν ενέργεια με τον ίδιο τρόπο, καθιστώντας το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων ενεργειακά ασύμφορο για αυτούς. Ο μηχανισμός αυτός είναι κρίσιμος για το «κυνήγι επιμονής», μια προϊστορική τεχνική όπου οι άνθρωποι καταδίωκαν θηράματα μέχρι εκείνα να καταρρεύσουν από θερμοπληξία ή κόπωση. Η ελαστικότητα του συνδέσμου επιστρέφει έως και το 17% της ενέργειας που παράγεται σε κάθε βήμα, μειώνοντας δραστικά το μεταβολικό κόστος της κίνησης. Σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας ή ρήξης του συνδέσμου, η ποδική καμάρα καταρρέει, οδηγώντας σε επίκτητη πλατυποδία. Αυτό αναγκάζει τους μύες της κνήμης να εργάζονται πολύ πιο σκληρά για να σταθεροποιήσουν το πόδι, αυξάνοντας την κατανάλωση ενέργειας και προκαλώντας γρήγορη εξάντληση.