Οι υπέρηχοι καθαρίζουν τα κοσμήματα δημιουργώντας εκατομμύρια μικροσκοπικές φυσαλίδες που εκρήγνυνται και απομακρύνουν τη βρωμιά.

Η τεχνολογία του καθαρισμού με υπερήχους βασίζεται σε ηχητικά κύματα συχνότητας από 20 έως 400 kHz. Η διαδικασία ξεκίνησε να εφαρμόζεται βιομηχανικά γύρω στο 1950, προσφέροντας μια λύση για τον καθαρισμό περίπλοκων εξαρτημάτων. Τα κύματα αυτά δημιουργούν περιοχές υψηλής και χαμηλής πίεσης στο υγρό, οδηγώντας στον σχηματισμό εκατομμυρίων μικροσκοπικών φυσαλίδων κενού.Αυτές οι φυσαλίδες μεγαλώνουν μέχρι να γίνουν ασταθείς και στη συνέχεια καταρρέουν βίαια, μια διαδικασία γνωστή ως σπηλαίωση (cavitation). Κατά την κατάρρευση, η θερμοκρασία στο εσωτερικό της φυσαλίδας μπορεί να φτάσει τους 5.000 βαθμούς Κέλβιν και η πίεση τις 1.000 ατμόσφαιρες. Αυτή η ενέργεια μετατρέπεται σε μικρο-πίδακες υγρού που χτυπούν την επιφάνεια του αντικειμένου με ταχύτητα έως και 400 χιλιόμετρα την ώρα.Σύμφωνα με μελέτες από ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, αυτή η δράση απομακρύνει ρύπους σε μικροσκοπικό επίπεδο χωρίς να καταστρέφει το μέταλλο. Η μέθοδος είναι ιδανική για πολύτιμους λίθους με υψηλή σκληρότητα, όπως τα διαμάντια και τα ζαφείρια. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε πορώδεις λίθους όπως τα μαργαριτάρια ή τα σμαράγδια, καθώς οι κραδασμοί μπορεί να προκαλέσουν ρωγμές.