Περισσότερα από 600 άγρια ελάφια ζουν στο Πάρκο Ρίτσμοντ του Λονδίνου χωρίς διακοπή από το 1637.

Το Πάρκο Ρίτσμοντ ιδρύθηκε επίσημα το 1637 από τον βασιλιά Κάρολο Α', ο οποίος περιέφραξε την έκταση με ένα τούβλινο τείχος μήκους 13 χιλιομέτρων για να εγκλωβίσει τα ελάφια. Η απόφασή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους κατοίκους της περιοχής, καθώς τους στέρησε την πρόσβαση σε κοινόχρηστες γαίες. Παρά τις διαμαρτυρίες, το τείχος παρέμεινε και σήμερα το πάρκο αποτελεί Ειδική Περιοχή Διατήρησης (SAC) και Μνημείο Φυσικής Κληρονομιάς.Ο πληθυσμός αποτελείται από περίπου 300 Κόκκινα ελάφια (Cervus elaphus) και 350 Πλατώνια (Dama dama). Τα ζώα αυτά παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας του πάρκου μέσω της επιλεκτικής βοσκής. Η βοσκή τους εμποδίζει την εξάπλωση θάμνων και δέντρων, διατηρώντας τα ανοιχτά λιβάδια που είναι απαραίτητα για σπάνια είδη σκαθαριών και μυκήτων.Η περίφημη «γραμμή βοσκής» είναι ένα οριζόντιο όριο στα κλαδιά των δέντρων, το οποίο δημιουργείται επειδή τα ελάφια τρώνε κάθε φύλλο που μπορούν να φτάσουν. Το ύψος αυτό ορίζεται στα 1,5 μέτρα, δημιουργώντας μια ομοιόμορφη εμφάνιση σε όλα τα δέντρα του πάρκου. Σύμφωνα με τον οργανισμό Royal Parks, η διαχείριση του πληθυσμού είναι απαραίτητη για την υγεία του οικοσυστήματος, καθώς χωρίς φυσικούς θηρευτές ο αριθμός τους θα αυξανόταν ανεξέλεγκτα.