Είναι αδύνατο να φτάσετε στην άκρη ενός ουράνιου τόξου επειδή μετακινείται πάντα μαζί σας.

Το ουράνιο τόξο δημιουργείται από τη διάθλαση, την ανάκλαση και τον διασκορπισμό του φωτός μέσα σε σταγόνες νερού. Για να το δείτε, ο ήλιος πρέπει να βρίσκεται πίσω σας και η βροχή μπροστά σας. Το φως εισέρχεται στη σταγόνα, αντανακλάται στο πίσω μέρος της και εξέρχεται αναλυμένο στα χρώματα του φάσματος.Το φαινόμενο βασίζεται σε μια συγκεκριμένη γεωμετρική γωνία. Το φως του ήλιου κάμπτεται σε γωνία περίπου 42 μοιρών σε σχέση με την κατεύθυνση της σκιάς του κεφαλιού σας. Επειδή αυτή η γωνία είναι σταθερή για κάθε παρατηρητή, το ουράνιο τόξο ορίζεται από τη δική σας θέση στον χώρο.Αυτό σημαίνει ότι δύο άνθρωποι που στέκονται δίπλα-δίπλα βλέπουν τεχνικά δύο διαφορετικά ουράνια τόξα. Καθώς περπατάτε προς το τόξο, οι σταγόνες που δημιουργούν τη γωνία των 42 μοιρών αλλάζουν συνεχώς. Έτσι, το φαινόμενο φαίνεται να υποχωρεί ή να κινείται με την ίδια ταχύτητα που κινείστε και εσείς.Σύμφωνα με μελέτες της NASA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), το ουράνιο τόξο δεν έχει τέλος γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας πλήρης κύκλος. Η γη συνήθως κρύβει το κάτω μισό του, αλλά από αεροπλάνα ή ψηλά βουνά μπορεί να φανεί ολόκληρος ο κύκλος. Επομένως, δεν υπάρχει κανένα φυσικό σημείο επαφής με το έδαφος για να βρεθεί ένας θησαυρός.