Η σύγχρονη τσίχλα δημιουργήθηκε κατά λάθος στην προσπάθεια ενός Μεξικανού στρατηγού να κατασκευάσει ελαστικά αυτοκινήτων.

Η ιστορία ξεκινά το 1869 όταν ο εξόριστος Μεξικανός στρατηγός Αντόνιο Λόπεζ ντε Σάντα Άννα έφτασε στη Νέα Υόρκη φέρνοντας μαζί του έναν τόνο τσίκλας (chicle). Το chicle είναι το φυσικό κόμμι που εξάγεται από το δέντρο Manilkara zapota το οποίο ευδοκιμεί στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Ο Σάντα Άννα πίστευε ότι η ανάμειξη της τσίκλας με καουτσούκ θα δημιουργούσε ένα φθηνότερο υλικό για ελαστικά αμαξών και παπούτσια.Ο εφευρέτης Τόμας Άνταμς ανέλαβε το πείραμα αλλά μετά από έναν χρόνο δοκιμών διαπίστωσε ότι το υλικό παρέμενε πολύ μαλακό και δεν μπορούσε να υποστεί βουλκανισμό. Η αποτυχία αυτή άφησε τον Άνταμς με τεράστιες ποσότητες άχρηστου υλικού. Θυμήθηκε όμως ότι ο στρατηγός συνήθιζε να μασάει κομμάτια αυτού του φυσικού λάτεξ για να ηρεμεί. Αυτή η παρατήρηση τον οδήγησε στο να βράσει την τσίκλα και να την πλάσει σε μικρές μπαλίτσες.Το 1871 ο Άνταμς κατοχύρωσε την πατέντα για την πρώτη μηχανή παραγωγής τσίχλας και κυκλοφόρησε το προϊόν 'Adams New York No. 1'. Αργότερα πρόσθεσε γεύση γλυκόριζας δημιουργώντας το 'Black Jack' την πρώτη τσίχλα με γεύση στον κόσμο. Αυτή η τυχαία ανακάλυψη άλλαξε για πάντα τη βιομηχανία των γλυκισμάτων μετατρέποντας μια αποτυχημένη βιομηχανική πρώτη ύλη σε παγκόσμια επιτυχία.