Το ήλιο είναι το μοναδικό στοιχείο που δεν στερεοποιείται ποτέ υπό κανονική πίεση, ακόμα και στο απόλυτο μηδέν.

Το ήλιο ανακαλύφθηκε το 1868 και αποτελεί το δεύτερο ελαφρύτερο στοιχείο στο σύμπαν. Η μοναδική του ιδιότητα να παραμένει υγρό οφείλεται στις εξαιρετικά ασθενείς δυνάμεις Van der Waals μεταξύ των ατόμων του και στην έντονη «ενέργεια μηδενικού σημείου».Σύμφωνα με την κβαντομηχανική, τα άτομα του ηλίου διατηρούν μια εγγενή δόνηση ακόμα και στους -273,15 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η κινητική ενέργεια είναι αρκετά ισχυρή ώστε να υπερνικήσει τις δυνάμεις έλξης που θα οδηγούσαν στη δημιουργία κρυστάλλου. Το φαινόμενο αυτό μελετήθηκε εκτενώς από τον Heike Kamerlingh Onnes, ο οποίος υγροποίησε το ήλιο για πρώτη φορά το 1908 στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν.Για να εξαναγκαστεί το ήλιο σε στερεά κατάσταση, πρέπει να εφαρμοστεί πίεση τουλάχιστον 2,5 megapascal (περίπου 25 ατμόσφαιρες). Σε θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν, το υγρό ήλιο μετατρέπεται σε «υπερρευστό», μια κατάσταση ύλης με μηδενικό ιξώδες που μπορεί να ρέει χωρίς τριβή. Αυτές οι ιδιότητες καθιστούν το ήλιο αναντικατάστατο σε τεχνολογίες όπως οι μαγνητικοί τομογράφοι (MRI) και οι επιταχυντές σωματιδίων όπως ο LHC στο CERN.