Ο πυρήνας της Γης λειτουργεί ως μια γιγάντια γεννήτρια που δημιουργεί μια μαγνητική ασπίδα προστασίας γύρω από τον πλανήτη.

Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως γεωδυναμό και λαμβάνει χώρα στον εξωτερικό πυρήνα της Γης, σε βάθος περίπου 2.900 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια. Ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από λιωμένο σίδηρο και νικέλιο σε θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 5.000 βαθμούς Κελσίου. Η θερμότητα προκαλεί ρεύματα μεταφοράς στο υγρό μέταλλο, ενώ η περιστροφή της Γης μέσω της δύναμης Coriolis οργανώνει αυτά τα ρεύματα σε σπειροειδείς στήλες.Σύμφωνα με μελέτες της NASA και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), το μαγνητικό πεδίο εκτείνεται από 65.000 έως 600.000 χιλιόμετρα στο διάστημα. Αυτή η μαγνητόσφαιρα λειτουργεί ως ανάχωμα ενάντια στα φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου που ταξιδεύουν με ταχύτητες έως και 1,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα. Αν δεν υπήρχε αυτή η ασπίδα, η ηλιακή ακτινοβολία θα είχε διαβρώσει την ατμόσφαιρα και θα είχε εξατμίσει τους ωκεανούς μας.Ιστορικά, οι επιστήμονες όπως ο William Gilbert το 1600 ήταν οι πρώτοι που πρότειναν ότι η Γη είναι ένας τεράστιος μαγνήτης. Σύγχρονες μετρήσεις από την αποστολή Swarm της ESA δείχνουν ότι το πεδίο μεταβάλλεται συνεχώς, με τους μαγνητικούς πόλους να μετακινούνται κατά δεκάδες χιλιόμετρα κάθε χρόνο. Η ύπαρξη αυτού του πεδίου είναι ο κύριος λόγος που η Γη διατήρησε το νερό και τη ζωή της, σε αντίθεση με τον Άρη που έχασε το δικό του μαγνητικό πεδίο πριν από περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια.