Οι πολυώροφες τούρτες γάμου προήλθαν από ένα μεσαιωνικό έθιμο όπου το ζευγάρι φιλιόταν πάνω από μια στοίβα ψωμάκια.

Η παράδοση της στοίβαξης γλυκισμάτων έχει τις ρίζες της στην Αγγλία του 17ου αιώνα, όπου τα 'spiced buns' (αρωματικά ψωμάκια) αποτελούσαν το κεντρικό στοιχείο της γαμήλιας γιορτής. Οι καλεσμένοι έφερναν αυτά τα ψωμάκια ως δώρα και τα τοποθετούσαν το ένα πάνω στο άλλο, δημιουργώντας έναν ασταθή πύργο που συμβόλιζε τη μελλοντική αφθονία του ζευγαριού.Σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, η επιτυχία του φιλιού πάνω από τον πύργο θεωρούνταν οιωνός για την απόκτηση πολλών παιδιών και οικονομικής άνεσης. Η μεταμόρφωση αυτού του άτακτου σωρού σε κομψό γλύκισμα αποδίδεται σε έναν Γάλλο σεφ του 18ου αιώνα, ο οποίος επισκέφθηκε το Λονδίνο και εντυπωσιάστηκε από το έθιμο. Αποφάσισε να ενώσει τα ψωμάκια με καραμελωμένη ζάχαρη ή γλάσο, δημιουργώντας μια πιο σταθερή και αισθητικά αναβαθμισμένη κατασκευή.Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στο γνωστό γαλλικό 'Croquembouche', το οποίο αποτελείται από μικρά σου γεμισμένα με κρέμα, στερεωμένα με καραμέλα σε σχήμα κώνου. Παράλληλα, η σύγχρονη πολυώροφη τούρτα με επίπεδα (tiered cake) εδραιώθηκε οριστικά το 1858, στον γάμο της Πριγκίπισσας Βικτώριας, κόρης της Βασίλισσας Βικτώριας. Εκεί χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά εσωτερικά στηρίγματα, επιτρέποντας στους ζαχαροπλάστες να δημιουργήσουν εντυπωσιακά ύψη χωρίς τον κίνδυνο κατάρρευσης.