Το χασμουρητό είναι τόσο μεταδοτικό που μπορείτε να χασμουρηθείτε ακόμα και διαβάζοντας αυτή την πρόταση.

Το φαινόμενο του μεταδοτικού χασμουρητού αποτελεί αντικείμενο μελέτης για δεκαετίες, με τους επιστήμονες να εστιάζουν στο σύστημα των κατοπτρικών νευρώνων (mirror neurons). Αυτοί οι νευρώνες, που ανακαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1990 από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Πάρμα, ενεργοποιούνται τόσο όταν εκτελούμε μια πράξη όσο και όταν βλέπουμε κάποιον άλλον να την κάνει.Μια σημαντική μελέτη του 2007 από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Birkbeck College) έδειξε ότι το χασμουρητό δεν είναι απλώς μια φυσική αντίδραση, αλλά ένα σημάδι κοινωνικής σύνδεσης. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά με αυτισμό είναι λιγότερο πιθανό να «κολλήσουν» χασμουρητό, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διαδικασία απαιτεί την ικανότητα κατανόησης των συναισθημάτων των άλλων.Επιπλέον, έρευνα του Πανεπιστημίου Duke το 2014, η οποία εξέτασε 328 εθελοντές, επιβεβαίωσε ότι η ηλικία είναι ο ισχυρότερος παράγοντας πρόβλεψης της μεταδοτικότητας. Οι νεότεροι άνθρωποι τείνουν να χασμουριούνται πολύ πιο συχνά ως απόκριση σε ερεθίσματα σε σχέση με τους ηλικιωμένους. Αυτό δείχνει ότι η ευαισθησία του νευρικού συστήματος στη μίμηση μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.Τέλος, η εξελικτική βιολογία προτείνει ότι το μεταδοτικό χασμουρητό βοήθησε τις αρχαίες ανθρώπινες ομάδες να συγχρονίζουν τα επίπεδα εγρήγορσής τους. Όταν ένα μέλος της ομάδας χασμουριόταν, μετέδιδε ένα σήμα κούρασης ή ανάγκης για επαγρύπνηση στα υπόλοιπα μέλη. Έτσι, το φαινόμενο αυτό λειτούργησε ως ένας αρχέγονος μηχανισμός επιβίωσης και κοινωνικής συνοχής.