Η αδρεναλίνη αναγκάζει το συκώτι να απελευθερώσει άμεσα σάκχαρο στο αίμα για ακαριαία ενέργεια.

Η διαδικασία αυτή αποτελεί κεντρικό κομμάτι της απόκρισης «μάχης ή φυγής» (fight-or-flight), η οποία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον φυσιολόγο Walter Cannon το 1915 στο Harvard Medical School. Όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται μια απειλή, ο υποθάλαμος ενεργοποιεί τα επινεφρίδια για την απελευθέρωση κατεχολαμινών, κυρίως αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης, στην κυκλοφορία του αίματος.Η αδρεναλίνη συνδέεται με τους β-αδρενεργικούς υποδοχείς στα ηπατοκύτταρα, ενεργοποιώντας το ένζυμο φωσφορυλάση του γλυκογόνου μέσω μιας αλληλουχίας σημάτων που περιλαμβάνει το κυκλικό AMP (cAMP). Αυτή η βιοχημική οδός, γνωστή ως γλυκογονόλυση, διασπά το γλυκογόνο σε μόρια γλυκόζης-1-φωσφορικής, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε ελεύθερη γλυκόζη και εισέρχονται στην κυκλοφορία μέσα σε δευτερόλεπτα.Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Biological Chemistry, το συκώτι ενός ενήλικα μπορεί να αποθηκεύσει περίπου 100 έως 120 γραμμάρια γλυκογόνου, ποσότητα ικανή να τροφοδοτήσει τον οργανισμό κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής προσπάθειας. Η απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να φτάσει έως και το 30% πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα ηρεμίας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, εξασφαλίζοντας ότι ο εγκέφαλος και οι σκελετικοί μύες έχουν τη μέγιστη δυνατή ενέργεια για επιβίωση.