Ο κωδικός «Code Blue» ενεργοποιεί μια ομάδα άμεσης επέμβασης που φτάνει σε οποιοδήποτε σημείο του νοσοκομείου σε λιγότερο από τρία λεπτά.

Η χρήση χρωματικών κωδικών στα νοσοκομεία ξεκίνησε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1960 στο Νοσοκομείο Bethany στο Κάνσας των ΗΠΑ, με σκοπό την ταχεία ειδοποίηση του προσωπικού χωρίς να προκαλείται πανικός στους επισκέπτες. Ο όρος Code Blue καθιερώθηκε παγκοσμίως ως το σήμα για επείγουσα ιατρική ανάγκη που απειλεί τη ζωή, συνήθως καρδιακή ανακοπή. Σύμφωνα με τις οδηγίες του American Heart Association (AHA), η έναρξη ΚΑΡΠΑ και η χρήση απινιδωτή εντός των πρώτων 3-5 λεπτών αυξάνει κατακόρυφα τα ποσοστά επιβίωσης.Η ομάδα Code Blue αποτελείται συνήθως από έναν γιατρό (συχνά εντατικολόγο ή αναισθησιολόγο), νοσηλευτές της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας και έναν τεχνικό αναπνευστικής υποστήριξης. Μεταφέρουν το Crash Cart, το οποίο περιλαμβάνει φάρμακα όπως η επινεφρίνη και η αμιωδαρόνη, καθώς και εξοπλισμό διασωλήνωσης. Μελέτες δείχνουν ότι για κάθε λεπτό που καθυστερεί η απινίδωση, η πιθανότητα επιβίωσης μειώνεται κατά 7% έως 10%.Η ταχύτητα ανταπόκρισης είναι κρίσιμη επειδή ο εγκέφαλος είναι εξαιρετικά ευαίσθητος στην υποξία. Μετά από 4 λεπτά χωρίς οξυγόνο, τα εγκεφαλικά κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν, ενώ μετά τα 10 λεπτά οι βλάβες είναι συνήθως μη αναστρέψιμες. Τα σύγχρονα νοσοκομεία χρησιμοποιούν πλέον ψηφιακά συστήματα εντοπισμού θέσης για να διασφαλίσουν ότι η ομάδα φτάνει στον ασθενή στον συντομότερο δυνατό χρόνο, συχνά καταρρίπτοντας το όριο των 3 λεπτών.