Σε έναν θάλαμο κενού, ένα marshmallow διογκώνεται θεαματικά καθώς ο παγιδευμένος αέρας στο εσωτερικό του διαστέλλεται.

Το φαινόμενο αυτό βασίζεται στον Νόμο του Boyle, ο οποίος διατυπώθηκε από τον Robert Boyle το 1662. Ο νόμος ορίζει ότι η πίεση και ο όγκος ενός αερίου είναι αντιστρόφως ανάλογα όταν η θερμοκρασία παραμένει σταθερή. Στην περίπτωση του marshmallow, η δομή του αποτελείται από ένα ελαστικό πλέγμα ζελατίνης και ζάχαρης που παγιδεύει αέρα.Σε επίπεδο θάλασσας, η ατμοσφαιρική πίεση είναι περίπου 101,3 kPa (κιλοπασκάλ). Όταν μια αντλία κενού αφαιρεί τον αέρα από τον θάλαμο, η εξωτερική πίεση πέφτει σχεδόν στο μηδέν. Αυτό επιτρέπει στα μόρια του αέρα μέσα στο ζαχαρωτό να συγκρούονται με τα τοιχώματα των φυσαλίδων με μεγαλύτερη δύναμη από όση δέχονται εξωτερικά, προκαλώντας τη διαστολή τους.Η διαδικασία αυτή δεν είναι πλήρως αναστρέψιμη ως προς την υφή. Καθώς το marshmallow διογκώνεται, ορισμένες από τις λεπτές μεμβράνες ζάχαρης σπάνε και ο αέρας διαφεύγει. Όταν η πίεση επανέλθει στο κανονικό, το ζαχαρωτό συχνά καταρρέει και γίνεται πιο μικρό και σκληρό από την αρχική του κατάσταση. Το πείραμα αυτό χρησιμοποιείται ευρέως σε εργαστήρια φυσικής για την οπτικοποίηση των αόρατων δυνάμεων της ατμόσφαιρας.