Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εφηύραν την πρώτη οδοντόκρεμα χρησιμοποιώντας αλάτι, πιπέρι, μέντα και αποξηραμένα άνθη ίριδας.

Η παλαιότερη γνωστή συνταγή για οδοντόκρεμα στον κόσμο προέρχεται από την Αίγυπτο και χρονολογείται στον 4ο αιώνα μ.Χ., αν και υπάρχουν αναφορές για παρόμοια μείγματα ήδη από το 5000 π.Χ. Το συγκεκριμένο χειρόγραφο, γραμμένο σε πάπυρο με ελληνικά γράμματα, ανακαλύφθηκε στη συλλογή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Βιέννης το 2003. Η συνταγή περιγράφει μια «σκόνη για λευκά και τέλεια δόντια» που αποτελούνταν από ένα δράμι αλάτι, δύο δράμια μέντα, ένα δράμι αποξηραμένα άνθη ίριδας και λίγο πιπέρι.Οι ερευνητές που δοκίμασαν τη συνταγή σε συνέδριο οδοντιατρικής στη Βιέννη διαπίστωσαν ότι, αν και προκαλούσε ελαφρά αιμορραγία στα ούλα λόγω της τραχύτητας του αλατιού, ήταν εξαιρετικά αποτελεσματική στον καθαρισμό. Το αλάτι λειτουργούσε ως λειαντικό, το πιπέρι είχε αντιβακτηριδιακές ιδιότητες και η μέντα πρόσφερε φρεσκάδα. Η προσθήκη της ίριδας θεωρείται ιδιαίτερα προηγμένη, καθώς οι σύγχρονοι επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι το άνθος αυτό είναι αποτελεσματικό κατά των παθήσεων των ούλων.Πριν από την εφεύρεση της οδοντόβουρτσας με τρίχες το 1498 στην Κίνα, οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν «ραβδιά μασήματος» από δέντρα όπως η αρακιά. Αυτά τα κλαδάκια είχαν αντισηπτικές ιδιότητες και βοηθούσαν στην απομάκρυνση των υπολειμμάτων τροφής. Η ανάγκη για τέτοια μέσα ήταν επιτακτική, καθώς το ψωμί τους περιείχε συχνά κόκκους άμμου από τις μυλόπετρες, προκαλώντας σοβαρή φθορά στο σμάλτο των δοντιών.