Τα περισσότερα φιόρδ διαθέτουν ένα υποθαλάσσιο «κατώφλι» στην είσοδό τους που τα απομονώνει από την ανοιχτή θάλασσα.

Τα φιόρδ σχηματίστηκαν κατά την Πλειστόκαινο εποχή, η οποία ξεκίνησε πριν από περίπου 2,5 εκατομμύρια χρόνια και έληξε πριν από 11.700 χρόνια. Καθώς οι τεράστιοι παγετώνες γλιστρούσαν προς τη θάλασσα, διάβρωναν το έδαφος δημιουργώντας βαθιές κοιλάδες σχήματος U. Στο σημείο όπου ο παγετώνας συναντούσε τον ωκεανό, η δύναμη διάβρωσης μειωνόταν και εναποτίθεντο μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών, όπως πέτρες και λάσπη.Αυτές οι αποθέσεις δημιούργησαν τα λεγόμενα «κατώφλια» (terminal moraines), τα οποία λειτουργούν ως υποθαλάσσια φράγματα. Σύμφωνα με μελέτες του Νορβηγικού Ινστιτούτου Θαλάσσιων Ερευνών, αυτή η γεωγραφική ιδιομορφία εμποδίζει την είσοδο των ψυχρών και πυκνών ρευμάτων του ωκεανού στα βαθύτερα στρώματα του φιόρδ. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας έντονης διαστρωμάτωσης, όπου το γλυκό νερό από το λιώσιμο των πάγων παραμένει στην επιφάνεια, ενώ το αλμυρό νερό παγιδεύεται στον πυθμένα.Το Σόγκνεφιορδ, το μεγαλύτερο φιόρδ της Νορβηγίας, αποτελεί την πιο εντυπωσιακή απόδειξη αυτού του φαινομένου. Ενώ το μέγιστο βάθος του φτάνει τα 1.308 μέτρα, το κατώφλι στην είσοδό του περιορίζει τη ροή του νερού σε βάθος μόλις 100 μέτρων. Αυτή η απομόνωση επιτρέπει την επιβίωση σπάνιων ειδών, όπως οι κοραλλιογενείς ύφαλοι Lophelia pertusa, οι οποίοι ευδοκιμούν σε αυτά τα προστατευμένα και σκοτεινά νερά, μακριά από τις έντονες αναταράξεις της ανοιχτής θάλασσας.