Κάθε ακτινογραφία προκαλεί μικροσκοπικές βλάβες στο DNA των κυττάρων σας.

Η ιονίζουσα ακτινοβολία, όπως οι ακτίνες Χ που ανακαλύφθηκαν από τον Wilhelm Röntgen το 1895, μεταφέρει ενέργεια που μπορεί να αποσπάσει ηλεκτρόνια από τα άτομα. Όταν αυτές οι ακτίνες διαπερνούν το σώμα, μπορούν να χτυπήσουν απευθείας το μόριο του DNA ή να δημιουργήσουν ελεύθερες ρίζες που επιτίθενται στη γενετική δομή. Αυτό προκαλεί μονόκλωνα ή δίκλωνα σπασίματα στην έλικα του DNA, τα οποία το κύτταρο προσπαθεί να διορθώσει αμέσως.Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, μια τυπική ακτινογραφία θώρακα εκθέτει τον ασθενή σε περίπου 0,1 mSv ακτινοβολίας, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 10 ημέρες φυσικής ακτινοβολίας από το περιβάλλον. Αν και η δόση είναι χαμηλή, η επίδραση της ακτινοβολίας είναι συσσωρευτική κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου. Οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης του DNA, όπως η ομόλογη ανασύνθεση, λειτουργούν συνεχώς για να αποτρέψουν τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων.Μελέτες από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ δείχνουν ότι η πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων από μία μόνο ακτινογραφία είναι εξαιρετικά μικρή, περίπου 1 στις 1.000.000 για μια ακτινογραφία άκρων. Ωστόσο, η αρχή ALARA (As Low As Reasonably Achievable) παραμένει το χρυσό πρότυπο στην ακτινολογία από τη δεκαετία του 1950. Αυτό διασφαλίζει ότι οι ασθενείς λαμβάνουν τη μικρότερη δυνατή δόση για το μέγιστο διαγνωστικό όφελος, προστατεύοντας τη γονιδιωματική ακεραιότητα των ιστών.