Είναι αδύνατο να φταρνιστείτε ενώ κοιμάστε βαθιά, καθώς ο εγκέφαλος απενεργοποιεί προσωρινά αυτό το αντανακλαστικό.

Ο μηχανισμός αυτός συνδέεται άμεσα με το στάδιο του ύπνου REM (Rapid Eye Movement), το οποίο ανακαλύφθηκε το 1953 από τους ερευνητές Nathaniel Kleitman και Eugene Aserinsky. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, ο εγκέφαλος εκπέμπει σήματα που προκαλούν μυϊκή ατονία, μια προσωρινή παράλυση των περισσότερων εκούσιων μυών. Αυτό συμβαίνει για να εμποδιστεί το σώμα από το να εκτελεί τις κινήσεις που βλέπει στα όνειρα, προστατεύοντάς μας από τραυματισμούς.Το φτάρνισμα είναι ένα σύνθετο αντανακλαστικό που απαιτεί τον συντονισμό πολλών μυϊκών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των μυών του θώρακα, του διαφράγματος και του λαιμού. Επειδή αυτοί οι μύες βρίσκονται σε κατάσταση χαλάρωσης ή καταστολής, το αντανακλαστικό δεν μπορεί να πυροδοτηθεί. Οι νευρώνες που είναι υπεύθυνοι για τη μεταφορά των σημάτων ερεθισμού από τη μύτη στον εγκέφαλο παραμένουν ενεργοί, αλλά η απόκριση μπλοκάρεται στο επίπεδο του εγκεφαλικού στελέχους.Σύμφωνα με μελέτες από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και ειδικούς στον ύπνο, αν ένας εξωτερικός παράγοντας όπως η σκόνη ή το έντονο άρωμα ερεθίσει τους βλεννογόνους, ο εγκέφαλος λαμβάνει το σήμα κινδύνου. Αντί να προκαλέσει φτάρνισμα, το νευρικό σύστημα επιλέγει να διακόψει τον κύκλο του ύπνου. Μόλις το άτομο περάσει σε κατάσταση εγρήγορσης ή σε πολύ ελαφρύ ύπνο, οι μύες ανακτούν την κινητικότητά τους και το φτάρνισμα εκδηλώνεται κανονικά.Αυτή η βιολογική δικλείδα ασφαλείας διασφαλίζει ότι το σώμα δεν θα κάνει απότομες κινήσεις που θα μπορούσαν να διαταράξουν την απαραίτητη ξεκούραση του οργανισμού. Είναι ενδιαφέρον ότι το ίδιο ισχύει και για το αντανακλαστικό του βήχα, το οποίο επίσης καταστέλλεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του βαθέος ύπνου. Η επιστήμη του ύπνου συνεχίζει να μελετά αυτούς τους μηχανισμούς για την κατανόηση διαταραχών όπως η υπνοβασία.