Οι αστροναύτες βλέπουν λάμψεις φωτός ακόμα και με κλειστά μάτια λόγω των κοσμικών ακτίνων.

Το φαινόμενο αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τους αστροναύτες των αποστολών Apollo της NASA στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές του 1970. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών προς τη Σελήνη, οι αστροναύτες περιέγραψαν οπτικά φαινόμενα που έμοιαζαν με «πυροτεχνήματα» ή «αστραπές» μέσα στα μάτια τους. Η NASA διεξήγαγε το πείραμα Apollo Light Flash Moving Emulsion Detector (ALFMED) για να μελετήσει το ζήτημα.Η κύρια αιτία είναι η ακτινοβολία Cherenkov, η οποία συμβαίνει όταν φορτισμένα σωματίδια, όπως οι πυρήνες ατόμων από την κοσμική ακτινοβολία, ταξιδεύουν μέσα στο υαλώδες σώμα του ματιού. Αν και τίποτα δεν ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός στο κενό, το φως επιβραδύνεται όταν περνά μέσα από υγρά. Αν ένα σωματίδιο κινηθεί ταχύτερα από το φως μέσα στο συγκεκριμένο μέσο, δημιουργεί ένα φωτεινό «ωστικό κύμα» που ο αμφιβληστροειδής αντιλαμβάνεται ως λάμψη.Μια εναλλακτική θεωρία προτείνει την άμεση διέγερση των φωτοϋποδοχέων του αμφιβληστροειδούς από τον ιονισμό των σωματιδίων. Μελέτες σε αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) έχουν δείξει ότι η συχνότητα των λάμψεων αυξάνεται όταν περνούν από την Ανωμαλία του Νοτίου Ατλαντικού, όπου η ακτινοβολία είναι πιο έντονη. Η μακροχρόνια έκθεση σε αυτά τα σωματίδια αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καταρράκτη κατά 30% έως 50% σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.