Οι σύγχρονοι ανιχνευτές καπνού περιέχουν μια μικρή ποσότητα ραδιενεργού Αμερικίου-241 για τον εντοπισμό της φωτιάς.

Το Αμερίκιο-241 (Am-241) είναι ένα τεχνητό στοιχείο που ανακαλύφθηκε το 1944 από τον Glenn Seaborg και την ομάδα του στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ. Παράγεται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες μέσω του βομβαρδισμού του Πλουτωνίου με νετρόνια και έχει χρόνο ημιζωής 432,2 έτη. Στους ανιχνευτές καπνού, το Am-241 εκπέμπει σωματίδια άλφα που ιονίζουν τα μόρια του αζώτου και του οξυγόνου στον αέρα.Αυτός ο ιονισμός δημιουργεί ελεύθερα ηλεκτρόνια και θετικά φορτισμένα ιόντα, τα οποία έλκονται από μεταλλικές πλάκες εντός της συσκευής, παράγοντας ένα σταθερό ηλεκτρικό ρεύμα. Όταν σωματίδια καπνού από μια πυρκαγιά εισέρχονται στον θάλαμο ιονισμού, προσκολλώνται στα ιόντα και τα εξουδετερώνουν. Αυτή η ξαφνική πτώση της αγωγιμότητας του αέρα γίνεται αντιληπτή από το κύκλωμα της συσκευής, το οποίο ενεργοποιεί την ηχητική ειδοποίηση.Σύμφωνα με την Επιτροπή Πυρηνικής Ρύθμισης των ΗΠΑ (NRC), η ποσότητα ραδιενέργειας σε έναν ανιχνευτή είναι περίπου 1 microcurie (37 kBq). Η ακτινοβολία άλφα έχει πολύ μικρή εμβέλεια και σταματά πλήρως από το πλαστικό περίβλημα ή μερικά εκατοστά αέρα. Η ετήσια δόση ακτινοβολίας που δέχεται ένας άνθρωπος από έναν τέτοιο ανιχνευτή είναι μικρότερη από το 1% της ακτινοβολίας που λαμβάνει κατά τη διάρκεια μιας πτήσης από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο.