Η αδρεναλίνη διαστέλλει τις κόρες των ματιών σας για να μεγιστοποιήσει την είσοδο του φωτός.

Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή στην ιατρική ως μυδρίαση και αποτελεί βασικό κομμάτι της απόκρισης «μάχης ή φυγής» (fight-or-flight). Όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται μια απειλή, ο υποθάλαμος ενεργοποιεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο απελευθερώνει αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη από τα επινεφρίδια. Αυτές οι ορμόνες διεγείρουν τον διαστολέα μυ της ίριδας, αναγκάζοντας την κόρη να μεγαλώσει μέσα σε ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου.Σύμφωνα με μελέτες της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας, η διαστολή αυτή επιτρέπει στο μάτι να απορροφήσει έως και 30 φορές περισσότερο φως σε σύγκριση με την κανονική κατάσταση. Η αύξηση της φωτεινότητας βοηθά τον εγκέφαλο να επεξεργαστεί οπτικές πληροφορίες με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα. Ιστορικά, αυτός ο μηχανισμός ήταν καθοριστικός για την επιβίωση των προγόνων μας, καθώς τους επέτρεπε να διακρίνουν κινήσεις θηρευτών στο σκοτάδι ή σε πυκνή βλάστηση.Ωστόσο, η υπερβολική εστίαση στην απειλή οδηγεί στο φαινόμενο της «όρασης τούνελ», το οποίο μελετήθηκε εκτενώς από τον Καναδό ψυχολόγο Ronald Easterbrook το 1959. Η θεωρία του για την «αξιοποίηση ενδείξεων» εξηγεί ότι υπό υψηλό στρες, το εύρος της προσοχής στενεύει για να αποκλειστούν οι άσχετες πληροφορίες. Στη σύγχρονη εποχή, αυτή η βιολογική αντίδραση παραμένει ενεργή, επηρεάζοντας τον τρόπο που αντιδρούμε σε ξαφνικά γεγονότα, όπως ένα τροχαίο ατύχημα ή μια έντονη αθλητική αναμέτρηση.