Τα μεσαιωνικά κάστρα διέθεταν τις «garderobes», τουαλέτες που έριχναν τα λύματα απευθείας στις τάφρους για λόγους υγιεινής.

Η λέξη «garderobe» προέρχεται από τη γαλλική φράση για τη φύλαξη των ρούχων, καθώς οι άνθρωποι του Μεσαίωνα πίστευαν ότι η μυρωδιά της αμμωνίας από τα λύματα προστάτευε τα υφάσματα από τον σκόρο. Αυτές οι κατασκευές ήταν συνήθως μικρές προεξοχές στους εξωτερικούς τοίχους των κάστρων, τοποθετημένες σε μεγάλο ύψος για να διευκολύνουν την πτώση των αποβλήτων. Στο Κάστρο Bodiam του Ανατολικού Σάσεξ, το οποίο χτίστηκε το 1385, σώζονται μέχρι σήμερα 28 τέτοιες τουαλέτες, κατανεμημένες σε διαφορετικά επίπεδα για την εξυπηρέτηση των κατοίκων. Οι αγωγοί κατέληγαν στην τάφρο, η οποία συχνά ήταν στάσιμο νερό, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα δυσοσμίας και μόλυνσης παρά την αρχική πρόθεση για καθαριότητα. Ιστορικές μελέτες από το Πανεπιστήμιο του Cambridge δείχνουν ότι παρά τη χρήση των garderobes, οι κάτοικοι των κάστρων υπέφεραν συχνά από εντερικά παράσιτα λόγω της εγγύτητας των λυμάτων στις πηγές νερού. Σε περιπτώσεις πολιορκίας, οι garderobes αποτελούσαν και στρατηγικό κίνδυνο, καθώς υπάρχουν καταγραφές, όπως στην πολιορκία του Château Gaillard το 1204, όπου εισβολείς σκαρφάλωσαν μέσα από τους αγωγούς των λυμάτων για να εισέλθουν στο κάστρο. Η αρχιτεκτονική αυτή παρέμεινε πρότυπο μέχρι την Αναγέννηση, όταν οι βελτιωμένες γνώσεις για τη δημόσια υγεία οδήγησαν σε πιο εξελιγμένα συστήματα αποχέτευσης. Η κατανόηση αυτών των κατασκευών προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την κοινωνική ιεραρχία, καθώς οι θέσεις των garderobes συχνά υποδείκνυαν το κύρος των δωματίων που εξυπηρετούσαν.