Η εκκοκκιστική μηχανή βάμβακος μετέτρεψε το βαμβάκι σε πανίσχυρο διπλωματικό όπλο των ΗΠΑ.

Το 1793 ο Eli Whitney εφηύρε την εκκοκκιστική μηχανή βάμβακος (cotton gin) η οποία αυτοματοποίησε τον διαχωρισμό των ινών από τους σπόρους. Η εφεύρεση αυτή αύξησε την παραγωγικότητα κατά 50 φορές και κατέστησε το βαμβάκι το κύριο εξαγωγικό προϊόν των ΗΠΑ. Μέχρι το 1860 ο αμερικανικός Νότος παρήγαγε το 75% του παγκόσμιου βαμβακιού τροφοδοτώντας τις βιομηχανίες της Ευρώπης.Η στρατηγική «King Cotton» (Βασιλιάς Βαμβάκι) βασίστηκε στην πεποίθηση ότι η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία θα αναγνώριζαν τη Συνομοσπονδία για να αποφύγουν την οικονομική κατάρρευση. Οι ηγέτες του Νότου επέβαλαν εθελοντικό εμπάργκο στις εξαγωγές το 1861 για να εκβιάσουν τη διπλωματική στήριξη. Υπολόγιζαν ότι οι 800.000 εργάτες στα βρετανικά κλωστήρια θα προκαλούσαν κοινωνική εξέγερση χωρίς την πρώτη ύλη.Η στρατηγική απέτυχε παταγωδώς για διάφορους λόγους. Η Βρετανία είχε ήδη μεγάλα αποθέματα από τις σοδειές του 1859 και του 1860 ενώ παράλληλα χρειαζόταν το σιτάρι του Βορρά περισσότερο από το βαμβάκι του Νότου. Επιπλέον η παραγωγή επεκτάθηκε ραγδαία στην Ινδία την Αίγυπτο και τη Βραζιλία καλύπτοντας το κενό της αγοράς. Μέχρι το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου το 1865 η οικονομική κυριαρχία του Νότου είχε καταστραφεί ανεπανόρθωτα.